صورت سؤال ، پس ظاهر در آن است كه مذكور شد حكم آن همان است كه گفتيم . 317 : سؤال : اذان گفتن در بيابانها كه كسى نباشد چه صورت دارد ؟ جواب : اذان گفتن در بيابانى كه كسى در آنجا نباشد ، اگر مراد از آن ، اعلام است كه از براي اعلام به دخول وقت وجمع شدن مردم است ، پس وجهي از براي أو ظاهر نيست ، واما بلند كردن صدا در اذانى كه از براي نماز مىگويد ، پس آن مستحب است هر چند در بيابان باشد ، وهمچنين مستحب است اذان در بيابان موحش ، خصوصا هرگاه صورت غولان به نظر أو آيد ، هر چند به سبب قوت واهمه باشد واين از باب اذان نماز نيست .